Po pierwsze kuchnią powinien rządzić szef kuchni i mieć świadomość tego, co przygotowuje i co podaje od samego początku, czyli pomysłu, aż po chwilę, gdy dostajemy talerz, by w pełni odpowiadać za serwowane dania. Kiedy gość skarży się, że coś jest niepoprawnie przygotowane, np. stek zbyt twardy, czy suche wnętrze pierogów – należy możliwie szybko wyeliminować popełniony przez kuchnię błąd. Jeśli jednak nie tyle zwraca uwagę na złe przygotowanie dania, a zaczyna ingerować w to, co jest w karcie, każdemu szefowi kuchni powinno zaświecić się żółte światełko i dać do myślenia.

Kilka przykładów tego, co mówią goście i jak powinien reagować szef kuchni/kelner, wyjaśni temat:
“Dlaczego ta ryba jest taka biała, powinna być żółta!” – Tak, jest, bo to ryba, której mięso jest białe i nie wymaga żółtych dodatków, które obniżają jej wartość i smak.
“Dlaczego nie podają Państwo frytek, skoro moje dzieci tak je uwielbiają?” – Dbamy o różnorodność w karcie i przygotowaliśmy szereg dodatków, które oprócz doskonałego smaku, zapewniają zdrowy posiłek – zachęcam do spróbowania.
“Jak to sól i pieprz są jedynymi dodatkami? Mój rosół zawsze jest z dodatkiem kostki – Państwa nie?” – Nie, nie stosujemy ulepszaczy smaku, a wszystkie dania przygotowujemy używając wyłącznie świeżych produktów.

Drodzy restauratorzy, to właśnie Waszym zadaniem jest dbałość o jakość produktów oraz dań, które serwujecie w swojej restauracji. Jeśli Wasz szef kuchni ma tego świadomość będzie słuchał potrzeb gości, ale nie zatraci tego, co najważniejsze, czyli poczucia smaku i pewności, że wie co jest dla nich najlepsze. Nie bez powodu Gordon Ramsay wielokrotnie powtarzał podczas wyciągania restauratorów z kłopotów na argument “ale klienci to lubią”, słowami “którzy???” rozglądając się po pustej sali. Oby i w Waszym lokalu do tego nie doszło. Trzymajcie się dobrej jakości i różnorodności, a goście z pewnością to docenią.

Ps. Tak przy okazji drodzy restauratorzy, Wy nie macie klientów, tylko gości! Warto zmienić nastawienie nie tylko w kwestii nazewnictwa, ale również podejścia – oni są Waszymi gośćmi, a więc dbajcie o ich prawdziwe zadowolenie. Klientami są w sieciówkach, gdzie podaje się pół-gotowe produkty odgrzewane na zapleczu.

Fot. visualhunt.com

Artykuł “bo klient woli” pochodzi z serwisu Agencja Marketingowa AFMedia.

Kim jest w rzeczywistości dobry szef kuchni?
1. Przede wszystkim, to nie gwiazda, której zależy na traktowaniu, jak celebrytę, ale człowiek, który wie, jak ciężką pracą jest prowadzenie dobrej kuchni.
2. To ktoś, kto nie zawsze musi pojawiać się w magazynach, czy telewizji, a bardziej stawia na edukację – swoją i załogi. Szkoli siebie i wysyła na szkolenia swoich współpracowników.
3. Dobry szef kuchni szanuje konkursy i chętnie bierze w nich udział – rywalizacja rozwija i uczy, a on wie, jak potrzebne jest to w załodze.
4. Nie boi się nowości i chętnie wprowadza je w kuchni, jednak robi to z szacunkiem i dystansem, by nieumiejętność stosowania nowych technik i smaków nie przełożyła się na złe efekty na talerzu.
5. Szanuje tradycję i czerpie z niej tworząc swoje dania.
6. Chętnie sięga po magazyny, książki i publikacje kulinarne w sieci.
7. Nie boi się odwiedzać inne restauracje i obserwować pracę innych szefów.
8. Podpatruje światowe trendy i analizuje je uwzględniając potrzeby rynku, na którym pracuje.
9. Nie boi się wyjść poza granice naszego kraju – zarówno fizycznie, podróżując, jak i mentalnie – obserwując działania innych szefów kuchni.
10. Bierze udział w wydarzeniach, kongresach, spotkaniach branżowych.
11. Ma dystans – do siebie i do tego, co robi.
12. Jest otwarty na krytykę i przyjmuje ją z godnością, eliminując natychmiast powstałe błędy.
13. Szanuje zdanie gości i wie, że to właśnie dla nich pracuje.
14. Nigdy nie wchodzi w polemikę z ich uwagami, nawet jeśli nie mają racji.
15. Dumę zostawia poza salą restauracyjną.
16. Regularnie wprowadza nowe menu i korzysta z sezonowych produktów.
17. Stawia na jakość – tego, czego używa do przygotowywania dań, jak i faktycznego ich przygotowania i prezentacji.
18. Wykorzystuje zdobyte doświadczenie i motywuje załogę dobrymi – a co najważniejsze – faktycznie zasłużonymi opiniami gości.
19. Częściej słucha, niż mówi – zarówno specjalistów, kolegów, jak i współpracowników.
20. Ma świadomość, że jego status przestaje być istotny, gdy wchodzi do kuchni – nawet jeśli jest najbardziej znanym szefem kuchni w kraju, w danej chwili jego wizytówką jest talerz, który serwuje gościowi.
21. Dąży do perfekcji. Zawsze – od momentu parzenia sobie porannej kawy i robienia śniadania rodzinie, poprzez pracę w swojej restauracyjnej kuchni, aż do wieczornej rozmowy ze znajomymi o tym, jak minął dzień i jakie ma plany na kolejny, by wciąż zachwycać swoich gości. Wie, że to właśnie oni są kluczem jego sukcesu.

Oto 21 przykazań dobrego szefa kuchni.
Wierzę, że kilku z Was podpisało się pod tym wielkimi literami.

Pozostali mają przed sobą wiele pracy – szczególnie Ci, którzy widzą swoje ja na pierwszym miejscu, a gości traktują tylko jako przychód. Powodzenia!

Zapraszam do dyskusji: ania@gdziezjesc.info

Fot. visualhunt.com

Artykuł Czy to jeszcze pewność siebie, czy już zarozumiałość? 21 przykazań dobrego szefa kuchni pochodzi z serwisu Agencja Marketingowa AFMedia.

Kontrola
Wciąż bez problemu można trafić na restauratora, który nie ma pojęcia o tym, co na temat jego restauracji pojawiło i stale pojawia w sieci. Zwykle mówią, że ich to nie interesuje, bo oni “mają gości na miejscu, a nie w komputerze”. Ta ignorancja bardzo często prowadzi do tego, że owych gości zaczyna ubywać, bo dane są mocno nieaktualne. Jakie?
– godziny otwarcia, co powoduje rozczarowanie gości trafiających na miejsce o złej porze,
– nie ma poprawnego numeru telefonu do lokalu, więc jest problem z rezerwacją,
– menu jest niezaktualizowane, przez co część gości nie dowiaduje się o nowościach,
– zdjęcia lokalu raczej zniechęcają do wizyty,
– automatycznie założony profil Facebook nie jest zupełnie prowadzony,
– strona www jest w opłakanym stanie i nie widziała ręki informatyka od lat,
– opinie pozostawione są same sobie – nikt ich nie zna i na nie nie reaguje.

Opinie
Ten temat zwykle porusza właścicieli restauracji, nawet tych, którzy nie przykładają się do wspomnianej kontroli. Zwykle reagują na złe opinie agresją, złością, groźbami – poczynając od redakcji, które prowadzą portale internetowe, a kończąc (o tak!) na gościach, którzy te opinie umieścili. Wulgarne słowa pod ich adresem i zarzucanie kłamstw to standard, który króluje niejednokrotnie w sieci. Zdarza się, że restaurator wpada na pomysł kupowania opinii i wierzy, że to coś zmieni. A zasypując sieć banalnymi wpisami typu “a mi smakowało”, “obsługa ok” przegoni złe chmury pozostałych wpisów. A droga jest zupełnie inna – wystarczy przeczytać, przeanalizować, przeprosić i zaprosić ponownie. Niby proste, a dla wielu nie do przejścia.

Czas
Wbrew pozorom najtrudniejszy w tym temacie nie jest sposób kontroli, ale czas jaki należy poświęcić na analizę informacji w Internecie. Restauratorzy z jednej strony chętnie chwalą się, że zajmują też rolę managera, kucharza, dostawcy itd, czyli robią wszystko sami. Jednak jak coś jest do wszystkiego, to jest do niczego – nie bez powodu tak się mówi. Restaurator zajęty wszystkim nic nie robi w pełni właściwie dlatego warto poprosić w tej sprawie o pomoc. Niekoniecznie od razu agencję, która, jak ta powyżej, pochwali się “generowaniem recenzji” na portalu, ale raczej pracownika, który regularnie, np. raz w miesiącu zajmie się tą sprawą od początku do końca.

To nie takie trudne
Choć ilość danych w sieci bywa często przytłaczająco wielka, warto posługując się prostym schematem, przypilnować tematu informacji o swoim lokalu:
1. Strona www ma być aktualizowana natychmiast po wprowadzeniu jakiejkolwiek zmiany w lokalu – obojętnie, czy dotyczy ona karty dań, czy wystroju wnętrz, albo zmienionej załogi a widniejącej na zdjęciach.
2. Narzędzie do administrowania profilu Facebook powinno być pod ręką u właściciela – np. w telefonie. Publikacja materiałów ma być na bieżąco, a reakcja na opinie natychmiastowa.
3. Portale informacyjne o restauracjach należy przeglądać kilka razy w miesiącu. Jeśli faktycznie jest problem z nieprawdziwą opinią, należy skontaktować się z redakcją i przedstawić sprawę – większość dobrych firm rozwiązuje takie problemy polubownie. Należy pamiętać, że rzetelny portal nie będzie usuwał złych opinii tylko dlatego, że restaurator tak sobie życzy. A reakcja na złe opinie już została omówiona.
4. To, co pojawia się w Internecie też zależy od właściciela, nie tylko do gości, dlatego regularne dodawanie informacji – materiały, zdjęcia, plakaty, wydarzenia, artykuły, to dobry sposób na utrzymanie aktualności danych.

A Wy, kiedy ostatnio sprawdzaliście, jak się mają informacje o Waszej restauracji w sieci?

Fot. visualhunt.com

Artykuł Kiedy ostatnio sprawdzałeś aktualność danych o swoim lokalu w Internecie? pochodzi z serwisu Agencja Marketingowa AFMedia.

Otóż efekt jest właśnie taki, że tuż otwarciu i pierwszym “bumie”, kiedy obroty nakręcali głównie znajomi odwiedzający restaurację, lokal zaczyna świecić pustkami. Dzieje się tak, dlatego, że właściciel zapomniał o tym, by w całym pomyśle na otworzenie restauracji, przeznaczyć pieniądze na promocję – nie mam tu na myśli kampanii na całą Polskę, w żadnym wypadku! Mówię o kampanii reklamowej, która dotrze do sąsiadów informując o tym, że powstało nowe miejsce w niedalekiej odległości od ich domu, czy biura. Słyszę czasami “korzystamy z marketingu szeptanego” – te słowa statystycznie jeden raz na sto mają faktyczne podłoże kampanii przemyślanej w ten sposób, by przyniosła faktyczne efekty. W pozostałych przypadkach właściciele mylą to określenie z rozpowszechnianiem informacji o otwarciu i ofercie lokalu wśród najbliższych, którzy – pojawią się na początku, a potem znikną, bo wielokrotnie nie jest to ich okolica, a wpadli tylko z sentymentu do właściciela.

Co więc kryje się pod hasłem “sąsiad też człowiek”?
Najprostsze rzeczy, które wymagają nakładu finansowego (czas przestać się oszukiwać drodzy właściciele biznesów restauracyjnych – nie ma rozwoju i zysków, bez uprzedniej reklamy!) – konkretnego i wcześniej zaplanowanego. Bez wymówek typu “my dopiero otworzyliśmy i nie mamy pieniędzy”, bo brak budżetu reklamowego można spokojnie porównać do otwarcia lokalu bez krzeseł dla gości i dobrych kucharzy. W przypadku, gdy inwestorzy otworzyli restaurację bez takiego planu wydatkowego, lokal trafi prawdopodobnie do puli tych, które po kilku miesiącach, gdy skończą się pieniądze z nakładów finansowych z innego źródła i nie będzie już z czego dokładać do tego biznesu.

Od czego zacząć?
Od najprostszych rzeczy:

• zaproszenia na otwarcie okolicznych mieszkańców i pracowników poprzez bezpośrednie dotarcie do nich, przekazując do rąk zaproszenia na konkretny dzień i godzinę i gwarantując darmową (!) i dobrą zabawę oraz smaczną kolację, czy obiad dla nich,
• inwestycję w reklamę na Facebooku obejmującą dany rejon (dzielnicę, okolicę) działań restauracji,
• inwestycję w reklamę na portalach pozycjonujących się pod hasłami związanymi z danym rejonem w wyszukiwarce Google (pytajcie o pozycję przed wyborem portalu!),
• inwestycję w reklamy w Google lub pozycjonowanie (uwaga! tu może być drogo!),
• promocje dla mieszkańców i pracowników z okolicy,
• regularne docieranie do sąsiadów za pomocą zaproszeń, mailingów, kart zniżkowych.

To na początek! Jeśli to zrobicie z pewnością zauważycie pierwsze efekty dość szybko, a za kilka miesięcy w miejscu, w którym jest Wasz lokal, będzie on działał dokładnie tak, jak teraz, tylko cieszył właścicieli sporymi zyskami z biznesu. Dajcie się poznać sąsiadom, bo to jedni z ważniejszych gości dla Was.

Fot. Pixabay

Artykuł Sąsiad też człowiek, czyli nie zapominaj o… pochodzi z serwisu Agencja Marketingowa AFMedia.